oba171215

Σε μια ενδελεχή καταγραφή της προεδρίας του προχώρησε ο Μπαράκ Ομπάμα, στην έβδομη και τελευταία ομιλία του για την «Κατάσταση του Εθνους», την περασμένη εβδομάδα. Ο αμερικανός πρόεδρος υπεραμύνθηκε των πολιτικών επιλογών του, όπως οι συμφωνίες με το Ιράν και την Κούβα, ενώ άσκησε κριτική στους Ρεπουμπλικανούς υποψηφίους και κυρίως στον Ντόναλντ Τραμπ, χωρίς ωστόσο να τους κατονομάσει. Αναφέρθηκε στην ανάκαμψη της οικονομίας, στη μείωση της ανεργίας, στη μεταρρύθμιση του εθνικού συστήματος Υγείας και αστειεύτηκε λέγοντας πως δεν θα μακρηγορήσει, αφού «πολλοί από εσάς βιάζεστε να επιστρέψετε στην Αϊοβα», αναφερόμενος στις προκριματικές εκλογές που ξεκινούν τον επόμενο μήνα στις ΗΠΑ. «Το Βήμα» ζήτησε από έναν ειδικό να αποτιμήσει την πολιτική παρακαταθήκη των επτά χρόνων του Ομπάμα στον προεδρικό θώκο αλλά και το πώς αυτή θα επηρεάσει την προεκλογική μάχη εν όψει της αναμέτρησης για την προεδρία τον Νοέμβριο του 2016.

 

Η «Κατάσταση του Εθνους»

«Η τελευταία ομιλία του Ομπάμα για την «Κατάσταση του Εθνους» αφορούσε την πολιτική κληρονομιά του. Ενώ κατάφερε πολλά – περισσότερα από όσα τού πιστώνονται, και σε αυτή την ομιλία τα περιέγραψε λεπτομερώς – μία από τις μεγαλύτερες αποτυχίες του ήταν η αδυναμία του να αναδιοργανώσει το Δημοκρατικό Κόμμα και να χτίσει έναν νέο πλειοψηφικό συνασπισμό για να υποστηρίξει τις επιλογές του» μας είπε ο Ντέιβιντ Σουλτς, καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο Χάμλιν στη Μινεσότα και ειδικός στις αμερικανικές εκλογές.

Όπως υποστηρίζει ο καθηγητής Σουλτς, του οποίου το καινούργιο βιβλίο «Presidential Swing States: Why Only Ten Matter» (Προεδρικές μεταβλητές Πολιτείες: Γιατί μόνο δέκα έχουν σημασία) κυκλοφόρησε πρόσφατα στις ΗΠΑ, ο Ομπάμα, παρά τις υποσχέσεις του, δεν κατάφερε να αναδιαμορφώσει το πολιτικό σκηνικό στην Ουάσιγκτον. «Η προεδρία του προμήνυε την πιθανότητα μιας σημαντικής πολιτικής επανευθυγράμμισης. Συμβόλιζε την αλλαγή των γενεών, καθώς ήταν ο πρώτος πρόεδρος της γενιάς Χ. Ηταν ο πρώτος μη λευκός πρόεδρος, υποτίθεται ο πρώτος μετα-φυλετικός (post-racial) πρόεδρος, και η υποψηφιότητά του έδειχνε ότι προσέλκυε νέους ανθρώπους και μη παραδοσιακούς ψηφοφόρους στο Δημοκρατικό Κόμμα. Όλα έδειχναν ότι είχε την ικανότητα να είναι ένας μετασχηματιστικός ηγέτης που θα μπορούσε να αναδιαμορφώσει το αμερικανικό πολιτικό σκηνικό. Αλλά κάπου στην πορεία η επανευθυγράμμιση άρχισε να καταρρέει και είχε διαλυθεί έως το 2010» σχολιάζει.

Και εξηγεί: «Ναι, το ObamaCare, που προσφέρει ιατροφαρμακευτική κάλυψη σε εκατομμύρια Αμερικανούς, πέρασε, αλλά δεν είναι ικανό να επιφέρει ριζικές αλλαγές στο Ασφαλιστικό. Πέρασε και ο νόμος Ντοντ-Φρανκ για τη μεταρρύθμιση του χρηματοπιστωτικού κλάδου, το πακέτο τόνωσης της οικονομίας και κάποια άλλα σημαντικά μέτρα, όπως ο νόμος για τις διακρίσεις στον χώρο εργασίας, η νομιμοποίηση του γάμου μεταξύ ομοφυλοφίλων, τα μέτρα για τον έλεγχο των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Η αμερικανική οικονομία και το χρηματιστήριο ανέκαμψαν και η ανεργία μειώθηκε σε επίπεδα προ κρίσης. Ωστόσο, κάθε φορά που ο Ομπάμα είχε την ευκαιρία να κοιτάξει την Ιστορία κατάματα, έστρεψε το βλέμμα αλλού και δεν εφάρμοσε πολιτικές που θα μεταμόρφωναν την αμερικανική πολιτική. Στην εξωτερική πολιτική και στο περιβάλλον, σημείωσε πρόοδο αλλά ούτε η Μέση Ανατολή και ο κόσμος είναι ασφαλέστερος σήμερα σε σχέση με πριν από οκτώ χρόνια ούτε κινήθηκε προς μια αξιόλογη πράσινη οικονομία όπως είχε δεσμευθεί».

Τι θα έπρεπε να είχε κάνει ο Ομπάμα κατά τη διάρκεια της προεδρίας του; «Στην πρώτη θητεία του, όταν οι Δημοκρατικοί επικρατούσαν στο Κογκρέσο, έπρεπε να εφαρμόσει πολιτικές που θα επέφεραν δομικές μεταρρυθμίσεις, οι οποίες θα ωφελούσαν και θα κινητοποιούσαν τους ψηφοφόρους του. Αποξένωσε πολλούς από τους υποστηρικτές του, ακολουθώντας την πολιτική του Μπους στη διάσωση των τραπεζών, αλλά έκανε λίγα για τους ανθρώπους που κινδύνευαν τα σπίτια τους. Αντί να χρησιμοποιήσει το πολιτικό του κεφάλαιο, την υποστήριξη της κοινής γνώμης και τη δημοκρατική πλειοψηφία στο Κογκρέσο για να απαιτήσει πραγματικά μεταρρυθμιστικές πολιτικές, σπατάλησε τον χρόνο του εφαρμόζοντας άτολμες μεταρρυθμίσεις, που, αν και ήταν θετικές, δεν ήταν αρκετές για να του διασφαλίσουν την απαραίτητη συνοχή και υποστήριξη, προκειμένου να αφήσει το στίγμα του ως πρόεδρος». Σήμερα, καταλήγει ο καθηγητής Σουλτς, το Δημοκρατικό Κόμμα είναι πιο αποδυναμωμένο σε σχέση με όταν έθετε για πρώτη φορά υποψηφιότητα ο Ομπάμα, το 2008.

 

Το πρόβλημα της Χίλαρι

«Η επιλογή για το χρίσμα είναι μεταξύ της Χίλαρι Κλίντον – μιας υποψήφιας του παλαιού κομματικού κατεστημένου – και του Μπέρνι Σάντερς, ενός κατά βάση αουτσάιντερ του κόμματος. Οι Δημοκρατικοί θα δυσκολευτούν να «στρατολογήσουν» ισχυρούς υποψηφίους που θα μπορέσουν να ανακτήσουν το Κογκρέσο. Ο Ομπάμα είναι ένας πολύ διχαστικός πρόεδρος – οι Ρεπουμπλικανοί τον μισούν, πολλοί Δημοκρατικοί τον συμπαθούν. Η προεδρία του, ενδεχομένως η προσωπικότητα και η φυλή του, όσα έκανε και όσα δεν έκανε απασχολούν την προεκλογική εκστρατεία για το 2016. Η Κλίντον θα πρέπει να βρει τρόπο να επωφεληθεί από τους υποστηρικτές του Ομπάμα και παράλληλα να διαχωρίσει τη θέση της σε πολλούς τομείς, συμπεριλαμβανομένης της εξωτερικής πολιτικής. Κατά κάποιον τρόπο, έχει το ίδιο πρόβλημα που είχε ο Τζον Μακ Κέιν με τον Τζορτζ Μπους το 2008».

 

Δεν αρκούν οι αυστηροί έλεγχοι
Μία άδεια θέση για τον παραλογισμό της οπλοκατοχής

Στον συμβολισμό κατέφυγε ο Μπαράκ Ομπάμα προκειμένου να «μιλήσει» για το καυτό θέμα του ελέγχου της οπλοκατοχής στις ΗΠΑ: άφησε ένα κενό έδρανο δίπλα στην πρώτη κυρία, Μισέλ Ομπάμα, ως φόρο τιμής στα θύματα των ένοπλων επιθέσεων στη χώρα. Ελάχιστα αναφέρθηκε στο ζήτημα στην ομιλία του για την «Κατάσταση του Εθνους», παρότι στις αρχές του μήνα με δάκρυα στα μάτια ανακοίνωσε την απόφασή του να παρακάμψει το Κογκρέσο και να προχωρήσει σε προεδρικό διάταγμα για τον περιορισμό της οπλοκατοχής.

Τι μέτρα σκοπεύει να λάβει για τον περιορισμό της οπλοκατοχής ο Ομπάμα, λίγο πριν κληθεί να εγκαταλείψει τον Λευκό Οίκο; Στην πραγματικότητα θα προχωρήσει σε πιο αυστηρή εφαρμογή της ήδη υπάρχουσας νομοθεσίας – θα ενισχύσει τις αρμόδιες υπηρεσίες ATF και FBI με περισσότερους από 400 πράκτορες οι οποίοι θα διεξάγουν εξονυχιστικούς ελέγχους στους υποψήφιους αγοραστές αλλά και στους πωλητές όπλων που δεν διαθέτουν ομοσπονδιακή άδεια. Παρά τη νομοθεσία, στις περισσότερες Πολιτείες πραγματοποιούνται αγοραπωλησίες όπλων χωρίς να διεξάγονται έλεγχοι, εφόσον αυτές δεν αφορούν εμπόρους με ομοσπονδιακή άδεια. Τα μέτρα που ανακοίνωσε ο αμερικανός πρόεδρος έχουν ήδη προκαλέσει αντιδράσεις.

Η πανίσχυρη Εθνική Ενωση Οπλων (NRA) και άλλες οργανώσεις υπέρ της οπλοκατοχής κατηγορούν τον Ομπάμα για δρακόντεια παραβίαση των ελευθεριών του αμερικανικού λαού. Ωστόσο, με 475 νεκρούς από μαζικές δολοφονίες με όπλα στη χώρα τον περασμένο χρόνο, αρκετές Πολιτείες αποφάσισαν να λάβουν ήδη τα δικά τους μέτρα κατά της οπλοκατοχής, εφαρμόζοντας αυστηρούς ελέγχους στις αγοραπωλησίες αλλά και στον αριθμό των πυρομαχικών που μπορεί να προμηθευτεί κάποιος. Εκτιμάται ότι στις ΗΠΑ κυκλοφορούν 300 εκατομμύρια όπλα, τα οποία ανήκουν στο ένα τρίτο του συνολικού πληθυσμού (περίπου 318 εκατομμύρια) – δηλαδή αντιστοιχεί ένα πυροβόλο όπλο σε κάθε άνδρα, γυναίκα και παιδί στη χώρα. Μόνο μέσα στο 2015, πραγματοποιήθηκαν 372 μαζικές επιθέσεις με πυροβόλα όπλα, εκ των οποίων οι 64 σε σχολεία.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Πηγή: tovima.gr